Stara podela Babinog Zuba na severnu – Knjaževačku i južnu Pirotsku stranu (u administrativnom i geografskom smislu) daje različite karakteristike u vrsti biljnog i životinjskog sveta.
Vegetacija ide u svoj prolećni razvoj po spratovima (do 1000m, do 1300m, do 1600m) nadmorske visine i penjući se putem od sela Crni Vrh do Babinog Zuba prolaze se faze od pravog proleća (selo Crni Vrh 700m) uz potpunu olistalosti bukovih šuma i livada, do ranog proleća na prevoju Leskova, a kod samog doma na Babinom Zubu je pozna zima.
I ako se bukva prostire do 1500m, zbog pogodnih uslova u samom podnožju Babinog Zuba nalazi se stanište Subalpske bukve, koje je zaštićeno kao zona – park prirode. Na našoj strani (severnoj) zaštićeno je i područje Goleme Reke, kao nacionalni rezervat.
Od Životinja na ovom području ima jelena (evropskog i lopatara), srneće divljači, divljih svinja, zečeva, lisica, vukova, jarebica, poljskih i zmija kanjemarki, divljih golubova (grivaša i dupljaša), veverica, a u zimskom periodu i divljih gusaka u preletu od Dunava ka jugu. Zmije su bile retke, ali se u poslednjih par godina njihov broj povećao, a sada se javlja i prisustvo otrovnica. U potocima, Golemoj Reci ima potočne pastrmke, ali više na južnoj strani u Rekitskoj Reci, Đavoljem Potoku i Javorskoj Reci, koje se sve spajaju u selu Topli Do, u reku Temšicu, tj. Temsku Reku, koja se uliva u Nišavu. Obilje trave (najviše ima suvata koji se zovu tipac ili tipc) i prostranstva daje dobre uslove za razvoj stočarstva i proizvodnju mleka i mlečnih proizvoda. Stočarstvo je razvijeno na južnoj strani (selo Topli Do) i tu se gaje goveda, konji i svinje koje koriste za ishranu bukov žir.
Na visoravni Babinog Zuba uspeva i krompir, pa se cela jedna strana prema selu Zaskovci i zove “Veliko Krompirište”. Bogatstvo pašnjaka ogleda se u velikoj zastupljenosti lekovitog i korisnog bilja, od kojih su najpoznatije: majčina dušica, hajdučka trava, pelin, lincura, kantarion, borovnica – crna i crvena, kleka, malina, divlja jagoda, nana, zdravac i druge. Pored potoka se može naći rastavić, a do pečuraka ima bukovače, vrganja, lisičarki, jajčara, ljute mlečike, čeladinci i rumenki ili šljivarki.
Na Midžoru se nalaze i dve autohtone vrste, trava kamenjarka, koja se zove “Kamenika Midžoreanzis” i Kacuni.